บทที่ 102

ชายหนุ่มเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ทว่าแรงที่ส่งออกไปนั้นกลับไม่ได้รั้งรอตามอารมณ์ วัตถุมีคมพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็ว ก่อนจะปักเข้าที่หมอนใบใหญ่อย่างแม่นยำ

เมื่อดึงมีดสั้นเล่มนั้นออกมา ขนเป็ดนุ่มฟูที่ยัดอยู่ภายในก็ปลิวว่อนติดออกมาด้วย

ทว่าคนที่ควรจะนอนอยู่บนเตียงกลับมายืนอยู่อีกฝั่งหนึ่งของเตียงตั้งแต่...